به گزارش بهداشت نیوز، شخصیت انسان مجموعهای پیچیده از ویژگیها و رفتارهای مختلف است و نمیتوان افراد را تنها با یک برچسب شخصیتی تعریف کرد. درونگرایی و برونگرایی نیز بخشی از تفاوتهای فردی هستند که میتوانند بر نحوه تعامل افراد با محیط، میزان تمایل آنان به خلوت یا حضور در جمع و شیوه برقراری ارتباط تأثیر بگذارند.
این مجموعه آموزشی در پنج بخش تلاش میکند با نگاهی علمی و بدون قضاوت، مخاطبان را با مفهوم درونگرایی، برونگرایی و میانگرایی آشنا کرده و باورهای نادرست درباره این ویژگیهای شخصیتی را اصلاح کند.
درونگرایی؛ آرام، عمیق و متمرکز
درونگرایی به این معناست که فرد معمولاً انرژی روانی بیشتری از خلوت، تأمل و ارتباطهای عمیق دریافت میکند.
لذت بردن از زمان تنهایی و فضای آرام، فکر کردن پیش از صحبت کردن، شنوندهای دقیق و فعال بودن، ترجیح ارتباطهای عمیق به روابط زیاد و سطحی و تمرکز بیشتر در محیطهای آرام، از جمله ویژگیهایی است که ممکن است در افراد درونگرا دیده شود.
با این حال، کمحرف بودن به معنای ناتوانی در برقراری ارتباط نیست. درونگرایی با خجالتی بودن یکسان نیست و یک فرد درونگرا میتواند روابط اجتماعی سالم و مؤثری داشته باشد.
برونگرایی؛ پویا، اجتماعی و تعاملی
افراد برونگرا معمولاً از تعامل اجتماعی، گفتوگو و حضور فعال در محیط انرژی بیشتری دریافت میکنند.
علاقه به گفتوگو و فعالیتهای گروهی، برقراری راحتتر ارتباط با افراد جدید، انرژی گرفتن از حضور در جمع، تمایل بیشتر به بیان شفاهی ایدهها و استقبال از تجربههای تازه و فعالیتهای اجتماعی، از ویژگیهایی است که ممکن است در افراد برونگرا مشاهده شود.
با این وجود، برونگرا بودن نیز به معنای پرحرف بودن یا همیشه شاد و پرانرژی بودن نیست. افراد برونگرا نیز ممکن است خسته شوند و به سکوت، استراحت و خلوت نیاز داشته باشند.
میانگراها؛ بین دو دنیا
همه افراد دقیقاً در یک دسته قرار نمیگیرند. برخی افراد بسته به شرایط و موقعیت، هم ویژگیهای درونگرایانه و هم برونگرایانه از خود نشان میدهند که به آنها میانگرا (Ambivert) گفته میشود.
یک فرد میانگرا ممکن است گاهی از تنهایی لذت ببرد و در موقعیتی دیگر به حضور در جمع نیاز داشته باشد. همچنین ممکن است در یک محیط اجتماعی بسیار فعال باشد، اما پس از آن برای بازیابی انرژی به استراحت و خلوت نیاز پیدا کند.
این افراد ممکن است با افراد نزدیک بسیار صمیمی باشند، اما در جمعهای ناآشنا محتاطتر رفتار کنند و بسته به موقعیت، بین شنیدن و صحبت کردن تعادل برقرار کنند.
در واقع، شخصیت انسان پیچیدهتر از یک برچسب است و رفتار افراد میتواند با توجه به موقعیت، افراد حاضر و شرایط مختلف تغییر کند.
یک برچسب، تمام شخصیت تو نیست!
یکی از موضوعات مهم این مجموعه، بررسی باورهای نادرست درباره درونگرایی و برونگرایی است.
درونگرا بودن الزاماً به معنای خجالتی بودن نیست؛ همانطور که برونگرا بودن نیز به معنای همیشه اجتماعی، پرحرف و پرانرژی بودن نیست.
همچنین هیچیک از این دو ویژگی را نمیتوان بهتر یا برتر از دیگری دانست. هر دو ویژگی میتوانند در شرایط مختلف، نقاط قوت خاص خود را داشته باشند.
برای داشتن ارتباط بهتر، لازم است تفاوتهای شخصیتی را بپذیریم، به نیاز افراد برای خلوت یا تعامل اجتماعی احترام بگذاریم و دیگران را صرفاً بر اساس میزان صحبت کردن یا حضورشان در جمع قضاوت نکنیم.
به جای تلاش برای تغییر دیگران، میتوان شیوه ارتباط خود را با ویژگیها و نیازهای متفاوت افراد هماهنگ کرد.
خودت را بهتر بشناس؛ دیگران را بهتر درک کن
درونگرا یا برونگرا بودن تنها بخشی از شخصیت انسان است و شناخت شخصیت، فراتر از قرار گرفتن در یک دستهبندی ساده است.
برای شناخت بهتر خود میتوان بررسی کرد که چه موقعیتهایی انرژی بیشتری ایجاد میکنند، میزان نیاز به خلوت یا تعامل اجتماعی چقدر است و نقاط قوت و محدودیتهای فردی بدون قضاوت مورد توجه قرار گیرد.
پذیرش تفاوتهای دیگران نیز بخش مهمی از ارتباط مؤثر است. افراد ممکن است شیوه متفاوتی برای فکر کردن، صحبت کردن، برقراری ارتباط و حضور در جمع داشته باشند و این تفاوتها بخشی طبیعی از روابط انسانی است.
جمعبندی
شناخت تفاوتهای شخصیتی میتواند به درک بهتر خود و دیگران و شکلگیری ارتباطات سالمتر کمک کند. درونگرایی و برونگرایی نه معیار برتری افراد، بلکه بخشی از تفاوتهای شخصیتی انسانها هستند.
در نهایت، خودشناسی به معنای شناخت ویژگیهای فردی بدون محدود کردن خود به برچسبهاست و ارتباط مؤثر نیز زمانی شکل میگیرد که تفاوتهای دیگران را بپذیریم و پیش از قضاوت، برای درک آنها تلاش کنیم.
کمتر قضاوت کنیم، بیشتر گوش بدهیم و تفاوتها را بپذیریم.
این مجموعه با استفاده از مفاهیم مرتبط با روانشناسی شخصیت، تفاوتهای فردی و روابط بینفردی و با بهرهگیری از منابع علمی از جمله مطالب مرتبط با انجمن روانشناسی آمریکا (APA) تهیه شده است.