به گزارش بهداشت نیوز، پژوهشگران دادههای سلامت بیش از ۱۰۴ هزار فرد بزرگسال ۱۸ تا ۹۸ ساله در سراسر چین را بررسی کردند. آنان ۱۷۲ شاخص رایج سلامت، ازجمله وزن، کلسترول و قند خون را مورد بررسی قرار دادند و با استفاده از این دادهها، «ساعتهای پیری» ایجاد کردند تا دورههایی که بدن انسان در آنها با بیشترین تغییرات مواجه میشود را شناسایی کنند.
نتایج نشان داد مهمترین نقطه عطف در روند پیری مردان بین ۳۵ تا ۴۵ سالگی رخ میدهد. در این دوره، سوختوساز بدن مردان به شکل محسوسی تغییر میکند و شاخص توده بدنی، تریگلیسرید و کلسترول افزایش مییابد.
در زنان، تغییرات عمده دیرتر و بین ۵۵ تا ۶۵ سالگی رخ میدهد؛ دورهای که با یائسگی همزمان است. در این مرحله، زنان با تغییرات شدید هورمونی و افزایش میزان چربی و کلسترول مواجه میشوند.
پژوهشگران با وجود تفاوت در مسیر پیری زنان و مردان دریافتند تفاوتهای فیزیولوژیک میان آنان در سنین بالاتر بهطور کلی کاهش مییابد.
نتایج این پژوهش همچنین نشان داد برخی مواد موجود در خون، ازجمله گلوکز، چربیها، اسیداوریک و دو نشانگر مرتبط با تومورها به نامهای CEA و HE۴، با افزایش سن در بدن تجمع مییابند و با سرعت بیشتر پیری زیستی ارتباط دارند.
آنان برای بررسی این ارتباط، سلولهای رگهای خونی انسان را در آزمایشگاه در معرض سطوح بالاتری از این مواد قرار دادند و مشاهده کردند سلولها، نشانههای مشخصی از پیری نشان دادند. این یافته مشخص کرد این مواد ممکن است فقط نشانگرهای پیری نباشند و در ایجاد یا تسریع این فرایند نیز نقش داشته باشند.
پژوهشگران دریافتند برخی آثار مرتبط با پیری ممکن است تا حدی قابل بازگشت باشند. برای نمونه، متفورمین، یکی از داروهای رایج برای درمان دیابت، در آزمایشها توانست آثار پیری سلولها ناشی از افزایش قند خون را کاهش دهد. در آزمایش دیگری نیز موشهایی که از رژیم غذایی پرچرب به رژیم غذایی معمول بازگردانده شدند، بهبودهایی را در برخی شاخصهای مرتبط با پیری کبد نشان دادند.
شیونگ موزائو، پژوهشگر این پژوهش گفت: این یافته نشان میدهد کاهش فشار متابولیکی از طریق بهبود رژیم غذایی یا کنترل قند خون میتواند راهبردی بالقوه برای کند کردن روند پیری باشد.
طبق گزارش خبرگزاری شینهوا، لی جیامینگ، دیگر پژوهشگر این پژوهش اظهار کرد کاهش بار متابولیکی مرتبط با افزایش سن میتواند راهبردی امیدوارکننده برای ارتقای سالمندی سالم باشد. این یافتهها همچنین بر اهمیت ارزیابی و مداخلات متناسب با جنسیت در طول زندگی تاکید میکند.
نتایج این پژوهش در نشریه Nature Aging منتشر شده است.
منبع: ایسنا