به گزارش بهداشت نیوز، GDF15 یک هورمون است که در پاسخ به برخی شرایط استرسزا در بدن تولید میشود و پژوهشهای پیشین نقش آن را در کاهش اشتها و تنظیم وزن نشان دادهاند.
حالا محققان دانشگاه مکمستر کانادا به شواهدی رسیدهاند که نشان میدهد این هورمون ممکن است فراتر از کنترل اشتها عمل کند و مستقیماً بر سلامت کبد نیز تأثیر بگذارد.
ارتباط هورمون لاغری با سلامت کبد
یکی از یافتههای مهم مطالعه این است که GDF15 ظاهراً میتواند مسیرهایی را فعال کند که با کاهش التهاب و ایجاد فیبروز در کبد ارتباط دارند.
فیبروز به تجمع بافت اسکار در کبد گفته میشود و در صورت پیشرفت میتواند عملکرد طبیعی این اندام را مختل کند.
نکته قابلتوجه این است که اثر مشاهدهشده لزوماً به کاهش وزن وابسته نیست؛ یعنی ممکن است GDF15 بتواند مستقل از کم شدن وزن بدن اثرات محافظتی روی کبد داشته باشد.
آیا این کشف به داروهای لاغری مربوط است؟
این یافته در حالی مطرح شده که داروهای کاهش وزن و درمانهای مبتنی بر هورمونها در سالهای اخیر به یکی از داغترین موضوعات پزشکی تبدیل شدهاند.
با این حال، نباید نتیجه گرفت که مصرف داروهای لاغری یا افزایش مصنوعی GDF15 در حال حاضر یک روش تأییدشده برای درمان بیماریهای کبدی است. یافتههای جدید هنوز بخشی از مسیر تحقیقاتی برای شناخت عملکرد این هورمون محسوب میشوند.
آیا GDF15 میتواند درمان جدید کبد چرب باشد؟
پژوهش جدید میتواند سرنخ مهمی برای طراحی درمانهای آینده باشد، بهویژه برای بیماریهای متابولیکی که همزمان با چاقی و اختلالات سوختوساز دیده میشوند.
اما برای مشخص شدن اینکه آیا هدف قرار دادن GDF15 واقعاً میتواند بیماری کبدی را در انسان درمان یا متوقف کند، به کارآزماییهای بالینی و مطالعات طولانیمدت بیشتری نیاز است.
چرا این کشف مهم است؟
بیماریهای کبدی مرتبط با اختلالات متابولیک در حال تبدیل شدن به یکی از چالشهای مهم سلامت هستند. پیدا کردن مسیری که بتواند هم اشتها و وزن و هم التهاب کبد را تحت تأثیر قرار دهد، میتواند اهمیت زیادی در پزشکی آینده داشته باشد.
پژوهشگران اکنون در تلاشاند دقیقتر مشخص کنند GDF15 چگونه سیگنالهای محافظتی را در کبد فعال میکند.
جمعبندی
مطالعه جدید، GDF15 را بهعنوان یک هدف احتمالی برای درمان آینده بیماریهای کبدی مطرح کرده است. مهمترین نکته این است که اثر محافظتی احتمالی این هورمون ممکن است حتی بدون کاهش وزن نیز اتفاق بیفتد. با این حال، این یافته هنوز به معنی وجود یک درمان آماده و تأییدشده نیست و تحقیقات بیشتری برای اثبات اثربخشی آن در بیماران لازم است.