به گزارش بهداشت نیوز، آرایشگاهها از جمله مکانهایی هستند که افراد زیادی به طور روزانه به آنها مراجعه میکنند. تماس مستقیم با پوست، مو و گاهی ایجاد خراشهای سطحی هنگام اصلاح یا انجام خدمات زیبایی باعث میشود رعایت بهداشت در این محیطها اهمیت ویژهای داشته باشد. اگر ابزارهایی مانند تیغ، قیچی، برس یا حوله به درستی ضدعفونی نشوند، میتوانند زمینه انتقال انواع عفونتهای میکروبی، ویروسی و قارچی را فراهم کنند. حتی در مواردی که خون قابل مشاهده نیست، یک خراش کوچک میتواند راه ورود میکروبها به بدن باشد. به همین دلیل، آرایشگران و مراجعهکنندگان هر دو در معرض خطر قرار دارند و رعایت اصول بهداشتی نقش مهمی در پیشگیری از بیماریها دارد.
از سوی دیگر، سلامت محیط کار تنها به تمیزی ظاهری محدود نمیشود. تهویه مناسب، وجود جعبه کمکهای اولیه، استفاده از لباس کار، داشتن کارت بهداشت معتبر و گذراندن دورههای آموزش بهداشت عمومی از جمله مواردی است که میتواند احتمال بروز و انتقال بیماری را کاهش دهد. با این حال، بسیاری از مردم هنگام انتخاب آرایشگاه بیشتر به عواملی مانند هزینه، نزدیکی محل یا مهارت آرایشگر توجه میکنند و معیارهای بهداشتی را در اولویت قرار نمیدهند. این در حالی است که ناآگاهی برخی شاغلان این حرفه نسبت به اصول بهداشتی یا کمبود نظارت میتواند سلامت عمومی را به خطر بیندازد. به همین دلیل، بررسی علمی وضعیت بهداشتی این مراکز ضروری به نظر میرسد.
در همین راستا، انیس آقایی، دانشآموخته مهندسی بهداشت محیط از دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایلام، به همراه دو همکار همدانشگاهی و با همکاری دانشگاه علوم پزشکی البرز، پژوهشی درباره وضعیت بهداشت فردی، شرایط ساختمان و ابزار کار در آرایشگاههای زنانه انجام دادند. این مطالعه با تمرکز بر ارزیابی میزان رعایت ضوابط بهداشتی در این مراکز طراحی شد تا مشخص شود آرایشگاهها تا چه حد با آییننامههای بهداشتی همخوانی دارند.
پژوهش فوق به صورت توصیفی و مقطعی انجام شد. به این معنا که وضعیت موجود در یک بازه زمانی مشخص بررسی شد. همه ۷۲ آرایشگاه زنانه شهر دهلران مورد ارزیابی قرار گرفتند و برای جمعآوری اطلاعات از چکلیست بازرسی بهداشتی وزارت بهداشت استفاده شد. این چکلیست توسط کارشناس بهداشت محیط و از طریق مشاهده مستقیم تکمیل شد. سپس دادههای بهدستآمده با استفاده از نرمافزار کامپیوتری تحلیل شدند تا درصد رعایت یا عدم رعایت هر یک از شاخصهای بهداشتی مشخص شود.
بر اساس نتایج به دست آمده از این بررسیها، بخشی از آرایشگاهها از نظر شرایط ساختمان با کمبودهایی روبهرو هستند. طیق یافتهها، حدود ۶۱ درصد آرایشگاهها فاقد تهویه مناسب بودند. همچنین نزدیک به ۹۴ درصد از آنها جعبه کمکهای اولیه نداشتند.
در زمینه بهداشت فردی نیز کاستیهایی دیده شد؛ به طوری که ۳۳ درصد آرایشگران فاقد کارت بهداشت معتبر بودند، حدود ۶۷ درصد گواهینامه آموزش بهداشت عمومی نداشتند و نزدیک به ۹۰ درصد آنها نیز از لباس کار مناسب استفاده نمیکردند.
در عین حال، نتایج نشان دادند بیشترین میزان انطباق با آییننامهها مربوط به وضعیت بهداشت ساختمان بوده است و همه آرایشگاهها از سیستم آبرسانی و دفع فاضلاب مناسب برخوردار بودند. با این حال، در زمینه بهداشت فردی آرایشگران و وضعیت ابزار و تجهیزات، نواقصی وجود داشت. پژوهشگران نتیجه گرفتند که افزایش نظارتهای بهداشتی توسط بازرسان محیط میتواند نقش مهمی در بهبود این شرایط داشته باشد.
بر اساس بررسیهای تکمیلی این تحقیق، درصد خوبی از آرایشگران دارای کارت بهداشت معتبر بودند که در مقایسه با برخی مطالعات انجامشده در شهرهای دیگر وضعیت بهتری را نشان میدهد. یکی از دلایل نداشتن کارت بهداشت، زمانبر بودن فرآیند دریافت آن عنوان شده است.
درصد قابل توجهی از کارکنان فاقد گواهینامه آموزش بهداشت عمومی بودند؛ دورهای که در آن نکات ضروری برای پیشگیری از انتقال بیماری آموزش داده میشود. نبود جعبه کمکهای اولیه نیز بیشتر به دلیل احساس بینیازی از آن گزارش شد، در حالی که وجود چنین تجهیزاتی در مواقع بروز حادثه میتواند بسیار حیاتی باشد.
در زمینه گندزدایی ابزار، الکل ۷۰ درصد رایجترین ماده ضدعفونیکننده گزارش شد و برخی مراکز نیز از دستگاههای UV برای ضدعفونی استفاده میکردند. با این حال، هیچیک از متصدیان فرآیند خودکنترلی و خوداظهاری بهداشتی را انجام نمیدادند و تنها حدود ۲۳ درصد از مواد آرایشی و بهداشتی مورد استفاده دارای ویژگیهای لازم بودند. این یافتهها نشان میدهند هنوز جای کار زیادی برای ارتقای سطح آگاهی و نظارت در این باره وجود دارد و توجه جدی مسئولان امر را میطلبد.
این یافتهها در فصلنامه «مهندسی بهداشت محیط» وابسته به دانشگاه علوم پزشکی البرز منتشر شدهاند؛ نشریهای تخصصی که به انتشار پژوهشهای مرتبط با سلامت محیط و بهداشت عمومی میپردازد.
منبع: ایسنا