به گزارش «بهداشت نیوز» راهکارهای ضدعفونی کردن، بیشتر برای تمیز کردن پوست پیش از عمل جراحی انجام میشود. این روشها از رشد میکروارگانیسمها جلوگیری میکنند یا آنها را از بین میبرند و مانع عفونت زخمها میشوند. یکی از رایجترین روشهای ضدعفونی، استفاده از کلرهگزیدین است که پیش از بهکارگیری روی پوست به راحتی در آب و الکل حل میشود.
پروفسور کلر هیل، فردی که این پروژه زیر نظر او صورت گرفته میگوید که مشکل استفاده از راهکارهای مبتنی بر الکل این است که احتمال آسیب رساندن به پوست و چشم در آن وجود دارد و میتواند خطوط راهنمایی را که برای جراحی روی بدن کشیده میشود از بین ببرد.
او در ادامه میگوید: «نظر ما این است که اگر این مشکلات وجود نداشت، کلرهگزیدین محلول درالکل میتوانست گزینه ضدعفونی کننده بهتری نسبت به راهکار محلول در آب آن باشد زیرا الکل خود نوعی ضدعفونی کننده است.»
محققان به بررسی ۹۱۶ بیماری که به طور تصادفی و پیش از عمل جراحی از ضدعفونیکنندههای محلول در آب یا محلول در الکل استفاده کرده بودند، پرداختند. سپس آنها به اندازهگیری میزان عفونت زخمها به علاوه میزان سایر اثرات جانبی مانند سوزش پوست پرداختند.
پروفسور هیل میگوید: «ما دریافتیم که اگرچه درصد عفونت با استفاده از راهکارهای الکلی (۵.۸ درصد) در مقایسه با راهکارهای محلول در آب (۶.۸ درصد) کمتر بود اما این تفاوت آنقدر چشمگیر نبود.» او در ادامه میگوید که تفاوتی میان سایر اثرات جانبی همچون سوزش پوست در این دو گروه دیده نشد. نتایج این تحقیق برای پزشکان و جراحان این است که ضدعفونیکنندههای غیرالکلی را میتوانند به شکلی مؤثر و مطمئن برای فرآیندهای جراحی کوچک به کار ببرند.
منبع: سلامانه