به گزارش بهداشت نیوز، این یافتهها بخشی از جریان یک مطالعه بلندمدت است که بررسی میکرد آیا جراحی کمتر، شیمیدرمانی کمتر و پرتودرمانی کمتر میتواند به بیماران کمک کند تا عمر طولانیتر و زندگی راحتتری داشته باشند؟
این پژوهشها درباره سرطان تخمدان، سرطان مری و سرطان لنفوم هوچکین (نوعی سرطان خون) بود.
تحقیقات سرطان در ۳۰ سال پیش بر درمانهای تهاجمی و قویتر متمرکز بود نه کمتر.
یک نمونه تکاندهنده حاکی از آن است که زنان مبتلا به سرطان پیشرفته پستان با دُزهای قوی شیمیدرمانی و همچنین پیوند مغز استخوان تا مرز مرگ پیش رفتند. اکنون محققان در تلاش برای بهبود مراقبتها و درمان سرطان، این پرسش را مطرح میکنند که آیا به تمامی روشهای درمانی سرطان که در گذشته به کار میبستیم، نیازمندیم؟
دکتر «تاتیانا کولفسکا» میگوید: این سوالی است که باید بارها و بارها آن را بپرسیم.
استفاده کمتر از روشهای یاد شده برای درمان به دلیل تقویت عملکرد داروهای موثر است. دکتر «ویلیام نلسون» از دانشکده پزشکی جانز هاپکینز نیز که در این پژوهش مشارکت نداشته، گفته است: خبر خوب این است که نه تنها درمان موثرتر میشود بلکه تحمل آن هم آسانتر خواهد شد و با عوارض کوتاهمدت و بلندمدت کمتری همراه است.
نتایج این تحقیقات در کنفرانس انجمن سرطان آمریکا در شیکاگو بحث و بررسی شد که «نیویورکپست» به برخی موارد مهم آن اشاره کرده است.
سرطان تخمدان
محققان فرانسوی دریافتند که در جراحی سرطان پیشرفته تخمدان، خارج نکردن گرهها یا غدد لنفاوی که سالم به نظر میرسند، بیخطر است. مطالعه جدید به مقایسه نتیجه جراحی ۳۷۹ بیمار پرداخت که غدد لنفاوی نیمی از آنها را برداشته بودند اما برای نیمی دیگر این کار را نکرده بودند. پس از ۹ سال در طول عمر این افراد تفاوتی مشاهده نشد و تازه افرادی که جراحی خفیفتری را پشت سر گذاشته بودند با عوارض کمتری مانند نیاز به تزریق خون هم مواجه شدند.
سرطان مری
طی مطالعهای در آلمان، ۴۳۸ فرد مبتلا به نوعی سرطان مری که با جراحی قابل درمان است، بررسی شدند. برای نیمی از این مبتلایان روش رایج شیمیدرمانی و جراحی روی مری ــ لولهای که غذا را از گلو به معده انتقال میدهد ــ انجام شد و برای نیمی دیگر از بیماران، روش درمانی دیگری به همراه پرتودرمانی اتخاذ شد. البته هر دو این روشها استاندارد هستند و به محل درگیری مری بستگی دارد.
پس از گذشت سه سال، ۵۷ درصد کسانی که شیمیدرمانی و جراحی کردند، زنده بودند و در مقایسه، ۵۱ درصد کسانی که تحت شیمیدرمانی، جراحی و پرتودرمانی قرار گرفتند، همچنان در قید حیات بودند.
سرطان لنفوم هوچکین
مقایسه دو رژیم (دُز، توالی و دفعات تزریق) شیمیدرمانی برای لنفوم هوچکین پیشرفته نشان داد که روشهای درمانی با شدت کمتر بر این نوع سرطان خون موثرترند و عوارض جانبی کمتری به همراه دارند.
پس از چهار سال شیمیدرمانی سبکتر، بیماری در ۹۴ درصد مبتلایان کنترل شد در حالی که این میزان در افرادی که با دز بالا و قویتر شیمیدرمانی شدند، ۹۱ درصد بود.
به نوشته ایندیپندنت، در این کارآزمایی یک هزار و ۴۸۲ نفر از ۹ کشور شامل آلمان، اتریش، سوییس، هلند، دانمارک، سوئد، نروژ، استرالیا و نیوزیلند شرکت کردند.