به گزارش بهداشت نیوز، یکی از تلخ ترین خاطرات از عواقب بیمارستان های فرسوده به وقوع زلزله شش ریشتری در شهرستان های اهر و هریس تبریز در سال ۹۱ برمی گردد که در جریان آن ۸۰ درصد بیمارستان های هر دو شهرستان به دلیل پایین بودن سطح ایمنی، به تلی از خاک تبدیل شد. حدود سه سال پیش هم زلزله ۵.۷ ریشتری به جان بیمارستان تازه تاسیس شهید صادق گنجی برازجان افتاد و بخشی از آن را تخریب کرد. چندین ماه پیش نیز زلزله ای ناغافل به بیمارستان ۶۰ ساله شهرستان زرند کرمان تاخت و سه بخش اطفال، داخلی و زنان و زایمان آن را به تعطیلی کشاند.
تمام این اتفاقات در حالی می افتد که به گفته علیرضا زالی، رئیس کل سازمان نظام پزشکی، پس از وقوع حوادث شهری و بلایای طبیعی، مهمترین نقطه اتکا مردم، بیمارستان ها و مراکز درمانی هستند که با توجه به فرسودگی تعداد زیادی از این مراکز و غیرایمن بودن شان، امید مراجعان را به یاس تبدیل می کند. این در حالی است که مراکز درمانی و بیمارستان ها باید بیشترین استاندارد و ایمنی را داشته باشند تا در مواقع بحران به مصدومان و بیماران امداد رسانی کنند که این اتفاق جز با تخصیص اعتبارات جدی از سوی دولت برای نوسازی بیمارستان ها امکان پذیر نخواهد بود.
بیمارستان های ۱۲۰ ساله ای که ممکن است جان بگیرند
در اغلب شهرستان ها بیمارستان های قدیمی ساز ، حال و روز خوبی ندارند. مثلا تعداد بیمارستان های فرسوده در استان مازندران از عدد انگشتان دو دست هم بیشتر است. با این که اجرای طرح تحول سلامت فضای این بیمارستان ها را تا حدود زیادی به سمت نوسازی و تجهیز برده است، اما به اعتقاد دکتر قاسم جان بابایی، رئیس دانشگاه علوم پزشکی مازندران ، هنوز مجموعه این اقدامات کافی نیست.
او از وضعیت ۳۰ بیمارستان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی خبر می دهد که سن بیشتر آن ها بیش از ۴۰ سال است و حتی برخی از بیمارستان ها تا ۷۰ سال هم عمر دارند. تا جایی که در بعضی از شهرها به گفته او، فقط یک بیمارستان ۷۰ ساله بار درمان و سلامت مردم را به تنهایی به دوش می کشد. جان بابایی تصریح می کند که منابع موجود برای ارتقای ساختار فیزیکی بیمارستان ها کافی نیست، اما با وجود کمبود اعتبار، بسیار سعی شده با بهسازی و هتلینگ بیمارستان، شان و کرامت بیماران حفظ شود.
وضعیت بیمارستان های شیراز نیز دست کمی از مازندارن ندارد. دکتر محمد هادی ایمانیه رئیس دانشگاه علوم پزشکی شیراز هم دل پر دردی از این ماجرا دارد و می گوید که بعضی از بیمارستان های این استان نیز قدمتی در حدود ۷۰ سال دارند. در بعضی از بیمارستان های فرسوده این استان نیز به گفته او، تعمیراتی انجام شده، اما تاکید دارد که باید به شکل ویژه تری، اعتبارات دولتی برای بهسازی بیمارستان های فرسوده تخصیص یابد.
در اردبیل اما اوضاع به مراتب بدتر است و بیمارستانی در این شهر به عنوان مرکز سوانح و سوختگی فعالیت می کند که به گفته دکتر قدرت اخوان اکبری، رئیس دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، ۱۲۰ سال قدمت دارد، اما هنوز سرپاست و خدمات درمات درمانی ارائه می دهد.
پلاسکوی بیمارستانی اتفاق نیفتد
ترک های ریز و درشت روی دیوارها، ساختمان های قدیمی و تاسیسات گرمایشی و سرمایشی بسیار کهنه، تصاویری آشنا از حال و روز بیمارستان های فرسوده ای است که ممکن است بسیاری از ما و شما گذرمان به آن ها افتاده باشد. دکتر بهنام عباسیان، عضو شورای عالی نظام پزشکی هم تاکید دارد: نوسازی بیمارستان ها باید یکی از مهمترین دغدغه های نظام سلامت باشد، زیرا با وقوع زلزله، بیمارستان ها و سلامت بیماران و کادر درمانش تهدید می شود. همچنین نباید اجازه دهیم که حادثه پلاسکو برای بیمارستان های قدیمی تکرار شود.
عباسیان تصریح می کند که آسانسور بسیاری از بیمارستان های قدیمی نیز طبق اصول استاندارد و علمی ساخته نشده اند.
عضو شورای عالی نظام پزشکی به ما می گوید بیمارستان های مدرنی که در کشورهای خارجی ساخته می شوند، همه کم طبقات هستند و در سه یا چهار طبقه خلاصه می شوند و به باور او این یعنی بیمارستان استاندارد.
البته عباسیان معتقد است بهسازی بیمارستان های فرسوده یعنی هدر رفت اعتبار، بودجه و هزینه که با هیچ عقل سلیمی جور در نمی آید. به نظر او این یک ایراد است که بیمارستان های فرسوده بهسازی شوند و بهتر این است که همه آن ها در فواصل منظم تخریب شده و از نو ساخته شوند. چرا که تمام بیمارستان های فرسوده مستعد خطر هستند و با کوچکترین حادثه ای تار و پودشان از هم می پاشد.
او می گوید که بخش درمان کشور به بیمارستان های نسل جدید با استانداردها و اصول مهندسی روز دنیا نیاز دارد و واقعیتی است که همه باید آن را بپذیرند. عباسیان باور دارد که نوسازی بیمارستان های فرسوده کار سختی است و برای بهبود کیفی ساختار بیمارستان ها، باید همه سازمان ها و نهادهای ذیربط باید پای کار بیایند. هر چندبازسازی آن ها نیز مستلزم صرف زمان و بودجه هنگفتی است.
خیرین هم برای رفع فرسودگی بیمارستان ها به میدان بیایند
دغدغه حوادث و بحران های احتمالی، دغدغه همه کسانی است که به نوعی دستی در نظام سلامت دارند. نگرانی عمده دکتر ابراهیم گلمکانی دیگر عضو شورای عالی نظام پزشکی نیز حول همین محور است و او نیز تاکید دارد که اغلب بیمارستان های با طول عمر بالا، مستعد خطر هستند و اگر چه در طی این سال ها سعی شده تا زیر ساخت های ایمنی فراهم شوند، اما ساختار فیزیکی بیمارستان های فرسوده، متناسب با استانداردهای نوین جهانی نیست.
گلمکانی برای ملموس تر شدن اهمیت نوسازی بیمارستان های فرسوده شهرستان بجنورد را مثال می زند و می گوید که این شهرستان یک بیمارستان بالای ۵۰ سال قدمت دارد که این بیمارستان نمی تواند در برابر حوادث احتمالی مقاومت کند.
به اعتقاد گلمکانی، بیمارستان هایی که عمری ۱۰ تا ۱۵ ساله دارند، به بازسازی مجدد نیازی ندارند، اما در مورد بیمارستان های ۳۰، ۴۰ و حتی ۵۰ ساله، نوسازی یکی از الزامات است. البته گلمکانی از اینکه نظام سلامت سهم ناچیزی از اعتبارات را در اختیار دارد، گلایه می کند و می گوید: نوسازی بیمارستان های فرسوده به یک بودجه هنگفت نیاز دارد، به همین علت است که از دولت می خواهیم تا سهم نظام سلامت را افزایش دهد تا مسیر نوسازی بیمارستان های فرسوده در دست انداز کمبود اعتبارات مالی نماند.
برای تامین اعتبارات مالی نیز پیشنهاد می دهد تا علاوه بر دولت، خیرین و بخش خصوصی نیز پیشقدم شوند و گوشه ای از کار را بگیرند تا استانداردهای لازم در خصوص نوسازی بیمارستان فرسوده رعایت شود.
یعنی علاوه بر تخصیص اعتبارات چشمگیر دولتی، نیاز است که خیرین هم به میدان بیایند تا سلامت بیماران، قربانی بیمارستان های فرسوده نشود.
منبع: سلامت آنلاین