به گزارش بهداشت نیوز به نقل از ورج، این یافتهها از تحقیقات در حال انجام روی بخشی از سلولهای عصبی نشأت گرفته که با ریتم نفس کشیدن یا دموبازدم مرتبط است و پیشتر، یعنی در سال ۱۹۹۱ میلادی در مطالعه روی موشها کشف شده بود. اکنون محققان آخرین یافتهها را درباره این موضوع با تمرکز بیشتر روی نحوهٔ تاثیر این اعصاب با نفس کشیدن، هیجانات احساسی، و هوشیاری یا چنان که دانشمندان میگویند: انگیختگی، مورد بررسی قرار دادهاند و گفتهاند که رابطهای میان تنفس و تغییر در حالات هیجانی و انگیختگی وجود دارد که ظرفیت قابل توجهی برای استفاده درمانی دارد.
دانشمندان دانشگاه کالیفرنیای سنفرانسیسکوی امریکا، در روند تحقیق خود ۱۷۵ نورون موسوم به preBötC را شناسایی و درباره آنها مطالعه کردند. با حذف این سلولهای عصبی در موشها، آنها متوجه شدند که الگوهای تنفسی عمده بدون تغییر ماند اما موشها به گونهای توجهبرانگیز آرامتر شدند.
این یافته به کشف ارتباطی میان preBötC و ساختار ساقه مغزی دیگری منجر شد که بر انگیختی اثر میگذارد و با عنوان لوکوس سورولیوس (locus coeruleus) از آن یاد میشود. به بیان دیگر، آنها مداری عصبی را یافتهاند که باعث اضطراب ما هنگام تنفس سریع و آرامش به هنگام آرام نفس کشیدن میشود.
البته محققان گوشزد کردهاند که آنها به گونهای تصادفی در زمان مطالعه برای شناسایی سلولهای عصبی کلیدی دخیل در ریتم تنفس به این کشف نائل آمدهاند.
پیشتر نیز مطالعهای در سال ۲۰۰۹ میلادی صورت گرفته بود که نشان میداد با استفاده از شیوههای مراقبه (مدیتیشن)، تمرینات تنفسی و حرکتی میتوان به از بین بردن استرس و افسردگی کمک کرد.
(منبع: سلامت آنلاین/ ترجمه: زری حسینزاده)