به گزارش «بهداشت نیوز»
یکی از علل تشدید کننده و حتی به وجود آورنده کمرویی و گوشه گیری اشتباهات تربیتی است و متاسفانه برخی از والدین ناخواسته و نادانسته مرتکب آن میشوند که مهمترین آنها عبارتند از:
ـ هرگز در حضور او بر چسب کمرویی و خجالتی نزنید و نگذارید دیگران نیز چنین کاری کنند. برای مثال اگر با فرزندتان در جمعی یا با فردی هستید و شخص ثالتی حتی از روی محبت ابراز می کند که فرزندتان خجالت می کشد، بلافاصله بگویید: نه! فقط کمی زمان می برد تا با دیگران و موقعیت جدید عادت کند.
ـ هرگز خجالت و رفتار او را مایه دست خنده قرار ندهید اولاً کودکان حداقل تا 5 - 6سالگی قادر به درک شوخی نیستند و ثانیاً انگشت گذاشتن روی نقطه ضعف دیگران تجاوز به حقوق دیگران و کاری ضد اخلاقی است تا چه برسد به اینکه مورد تمسخر و خنده نیز قرار بگیرد.
ـ هرگز حتی به شوخی کودک را مورد تمسخر قرار ندهید و از کاربرد کلمات و برچسب های منفی مانند خجالتی، ترسو، دست و پا چلفتی و... جداً خودداری نمایید.
- هرگز او را سرزنش یا توبیخ نکنید.
- اگر در گفت و گویی فرزندتان پاسخ نمی دهد، به جای او جواب ندهید و معذرت خواهی نکنید و بلافاصله با بیان مطلبی، تمرکز بر روی او را بر طرف کنید.
ـ در مواردی که کودک راحت نیست و خجالت می کشد یا احساس ترس و نگرانی دارد، اصرار در انجام آن کار نکنید.
2- ایجاد احساس امنیت، اطمینان و اعتمادهرگز در حضور او بر چسب کمرویی و خجالتی نزنید و نگذارید دیگران نیز چنین کاری کنند. برای مثال اگر با فرزندتان در جمعی یا با فردی هستید و شخص ثالتی حتی از روی محبت ابراز می کند که فرزندتان خجالت می کشد، بلافاصله بگویید: نه! فقط کمی زمان می برد تا با دیگران و موقعیت جدید عادت کند
با توجه به اینکه یکی از جنبه های ذهنی فرد خجالتی و کمرو، داشتن شک و تردید نسبت به خود، دیگران و شرایط است. احساس امنیت و اطمینان در همان سال اول تولد در ضمیر و ذهن ناخودآگاه کودک شکل می گیرد و به آن پیوند عاطفی امن گفته می شود. کودک امن و مطمئن در ضمیر و ذهن خود می داند که افراد عموماً قابل اعتماد هستند و می توان روی حرف و قول آنها اعتماد کرد. او بهطور درونی بر این باور است که اکثر افراد خوب و مهربان بوده و قصد آزار و اذیت و یا سوء استفاده از او را ندارند و به همین دلیل در ابراز احساسات وعواطف خود راحت است و با دیگران راحت تر ارتباط برقرار می کند. خوشبختانه بهدلیل ویژگی شگفت انگیز مغز در ترمیم و شکل پذیری خود، پدر ومادر معمولاً به راحتی تا 4 5 سالگی و به سختی تا نوجوانی وقت دارند تا با دانش و رفتار درست و پشتکار، صدمات وارده به ذهن و روان کودک را تا حدود زیادی ترمیم کنند. برای این منظور بایستی در رفتار با او با ثبات ویکنواخت بود، صادق و باز بود، بر قول و قرارهای خود متعهد بود و به او اعتماد کرد. برای رسیدن به این نکته رعایت نکات زیر می تواند کمک کننده باشد:
ـ محلی دلنشین و آرام را برای داستان و قصه گفتن و صحبتهای دو نفره مشخص نمایید. کودک ممکن است بخواهد به شما تکیه دهد و یا سرش را روی پاهای شما بگذارد و یا اینکه روی مبل لم بدهد و با رو در روی شما بنشیند. هر طوری که کودک احساس راحتی و نزدیکی می کند، عمل کنید.
ـ هراز گاهی با هم آواز بخوانید و حرکات موزون و شاد انجام دهید.
- حداقل روزی نیم ساعت از وقت خود را ( هر یک از والدین و یا هر دو با هم ) تماماً به با او بودن بدهید و هر چیزی را که ممکن است موجب اختلال در این ارتباط شود، مرتفع کنید.
ـ زمانیکه فرزندتان می خواهد با شما صحبت کند، اگر آب هم در دستتان است و می خواهید به تشنه ای برسانید، آن را زمین بگذارید و با تمام وجود او را بشنوید.
ـ هراز گاهی بازیهای گروهی که رنگ و بوی همکاری دارند، به راه بیاندازید.
ـ در کارهای ساده از او کمک بخواهید و صرفنظر از اینکه بهدرستی و کامل انجام دهد یا نه، تشکر و سپاسگزاری کرده و کارش را تحسین کنید.
3- تقویت حرمت و اعتماد به نفسحرمت نفس در بستر و به موازات احساس امنیت و اعتماد شکل می گیرد و بایستی علاوه بر رعایت نکات قبلی، موارد زیر را نیز مدنظر قرار داد:
ـ فرزندتان را همانطور که هست بپذیرید و توقع و انتظار بی مرود و بیش از حد نداشته باشید.
ـ محبت و عشق تمام خود را بی قید و شرط به او ارزانی کنید (کلامی و رفتاری از طرف هر دو والدین).
ـ در کارها و فعالیت های کودک تا زمانیکه به مرز درماندگی و منصرف شدن نزدیک نشده است، دخالت نکنید.
ـ تا حد امکان از برانگیخته شدن حس مسابقه و مقایسه در کودک پرهیز کنید.
ـ هراز گاهی به عمد اشتباه کنید و به فرزندتان نشان دهید نه تنها شما که برای او قادر مطلق به حساب میآیید نیز ممکن است اشتباه کنید، بلکه مسئولیت اشتباه خود را می پذیرید و سعی در اصلاح آن می کنید. ـ هراز گاهی یک بازی نمایشی (خصوصاً در قالب شخصیت های حیوانی و تغییر نقش ها) راه بیاندازید و یکبار نیز هر یک از اعضاء خانواده به نوبت در برابر دیگران ایستاده و شعر یا آوازی را بخواند.
منبع: ماهنامه کودک