به گزارش بهداشت نیوز، این مطالعه یک مطالعه توصیفی- تحلیلی است که برروی ۱۸۷ نفر از پرسنل پرستاری شاغل در بخش اورژانس بیمارستانهای آموزشی منتخب دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام شد. از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و شغلی، پرسشنامه فرسودگی شغلی مازلاچ و مقیاس پیشبینی ترک خدمت هینشاو جهت جمعآوری اطلاعات استفاده شد. تجزیه و تحلیل در نرمافزار SPSS و با استفاده از آمار توصیفی و آزمون t مستقل، آنالیز واریانس یک طرفه و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معناداری ۰۵/۰ انجام گرفت.
تایج نشان داد که مجموعه پرستاری شاغل در بخش اورژانس دارای فرسودگی شغلی متوسط در ابعاد تحلیل عاطفی [فراوانی: ۹۹/۲۲(۷۹/۱۳±) شدت: ۷۲/۲۶(۰۱/۱۵±)] و مسخ شخصیت [فراوانی: ۳۹/۶(۰۶/۶±) شدت: ۱۷/۷(۳۰/۶±)] و فرسودگی شغلی بالا در بعد عدم موفقیت فردی [فراوانی: ۹۳/۳۰(۲۲/۹±) شدت: ۰۹/۳۱(۸/۷±)] بودند. همچنین میزان تمایل به ترک خدمت در محدوده متوسطی بود (۹۵/۲ از ۵) و همبستگی و ارتباط آماری معناداری بین فرسودگی شغلی با تمایل به ترک خدمت وجود داشت.
رستاری حرفهای است تنشزا و به همین دلیل پرستاران مستعد ابتلا به فرسودگی شغلی هستند. پرستاران شاغل در بخش اورژانس با توجه به ماهیت بخشی که در آن کار میکنند نسبت به بخشهای دیگر بیمارستان استرس زیادتری را متحمل میشوند که این امر میتواند باعث ایجاد میزان بالاتری از فرسودگی شغلی در آنها شود که در نهایت منجر به خروج از حرفه شود. این مطالعه جهت تعیین میزان فرسودگی شغلی و تمایل به ترک خدمت و ارتباط این دو متغیر در پرسنل پرستاری شاغل در بخش اورژانس بیمارستانهای منتخب آموزشی شهر شیراز صورت گرفته است.