روزه گرفتن منجر به بهبود عملکرد ساعت بیولوژیک می‌شود

به گزارش بهداشت نیوز، در مطالعه‌ای که اخیرا در دانشگاه کالیفرنیا به انجام رسیده، محققان به شواهدی دست یافتند که از تاثیر مثبت گرسنگی‌های طولانی مدت و یا روزه گرفتن بر ریتم‌های شبانه‌روزی بدن خبر می‌دهد. نتایج این تحقیق در مجله Cell به چاپ رسیده است.

فعالیت ساعت بیولوژیک درون بدن انسان منجر به حفظ ریتم های شبانه‌روزی و پایدار نگه داشتن همئوستازی بدن در پاسخ به تغییرات محیطی است. در حالی که تاکنون تاثیرات هیچگونه ماده غذایی بر ساعت بیولوژیک در بافت‌های محیطی به اثبات نرسیده است، برخی دانشمندان درصددند به این پرسش پاسخ دهند که آیا عدم مصرف غذا برای بازه‌های زمانی طولانی مدت می تواند عملکرد این ساعت را تغییر و در نهایت بدن را تحت تاثیر قرار دهد.

پائولو ساسونه کورسی (Paolo Sassone-Corsi)، پروفسور زیست شناسی شیمی از مرکز پزشکی دانشگاه کالیفرنیا و نویسنده این تحقیق جدید می‌گوید: «ما تاثیرات گرسنگی های طولانی مدت را بر ساعت بیولوژیک بدن و پاسخ‌های سلولی ناشی از گرسنگی را مورد بررسی قرار دادیم. این دو مورد در کنار هم تنظیم بیان ژن‌ها به طور موقت با تغییر مواجه شود. به عنوان مثال در ماهیچه‌های اسکلتی به نظر می‌رسد پاسخ به گرسنگی‌های طولانی مدت دو برابر پاسخ آن در کبد باشد.»

این تحقیق بر روی موش هایی انجام شده است که به مدت ۲۴ ساعت گرسنگی را تحمل کرده‌اند. محققان اذعان کرده‌اند که در طول این مدت در مصرف اکسیژن این جانوران، نرخ تبادلات تنفسی و نیز مصرف انرژی کاهش مشاهده کرده‌اند. همه این موارد کاهش یافته پس از مصرف مجدد ماده غذایی احیا شده‌اند؛ موضوعی که در انسان‌ها نیز دیده شده است.

سازمان‌‌بندی مجدد بیان ژن ها در جریان گرسنگی‌های طولانی‌مدت و روزه گرفتن منجر می‌شود تا سطحی عملکردی جدیدی در سلول بوجود آید که به موجب آن جذب ماده غذایی متعاقب پیش‌بینی شود و در نتیجه آن یک چرخه ریتمیک جدیدی از بیان ژن در سلول به وجود خواهد آمد.

به بیان دیگر، گرسنگی‌های طولانی مدت می‌تواند انواع مختلفی از پاسخ‌های سلول را مجددا برنامه‌ریزی کند. در نتیجه چنین رژیم غذایی می‌تواند به عنوان یکاستراتژی بالقوه برای ایجاد تاثیرات مثبت در عملکرد سلولی به کار گرفته شود.