کد خبر: 99756
ف
گفتگوی بانوی ملی پوش تکواندو با بهداشت نیوز:
پای خواهرم شکست، من مدال گرفتم/ ضرورت ورزش در زندگی بانوان
خانم ها باید یک زمان کوتاهی را در برنامه ی روزانه خود برای ورزش کردن در نظر بگیرند، حتی با یک پیاد روی ساده یا حرکات کششی داخل منزل.

خبرنگار بهداشت نیوز گفتگویی صمیمانه با نگین گیل سمائی، عضو تیم ملی تکواندوی بانوان و همچنین دانشجوی ارشد حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی دانشگاه خوارزمی انجام داده است؛

تغییر سبک زندگی ام با ورزش

گیل سمائی در ابتدا گفت: من در یک خانواده ی ورزشی بزرگ شده ام یعنی پدر و مادر من تکواندوکار بوده اند، خواهرم نیز به طور حرفه ای تکواندو را دنبال می کند.   می توانم بگویم از 5 سالگی ورزش کردن جزء مهمی از زندگی من بوده، از سال 85 نیز به صورت حرفه ای رشته ی ورزشی تکواندو را به طور حرفه ای دنبال کردم.

وی ادامه داد:  ورزش کردن سبک زندگی من را همه جانبه تحت تاثیر قرار داده است. یعنی سر زمان مشخصی برنامه ی منظمی برای  غذا، خواب و ورزش کردن دارم و این ها باعث شده کلا سیستم زندگی ام طبق روال خاصی پیش برود.

عضو تیم ملی تکواندو گفت: متأسفانه بسیاری از خانم های ایرانی اهمیت زیادی به داشتن برنامه ی ورزشی در زندگی روزمره شان نمی دهند در حالیکه در بسیاری کشورها، ورزش کردن، جزء روال عادی زندگی مردم است. خوشبختانه برای من هم، ورزش یک عادت همیشگی و طبیعی شده است و اگر روزی ورزش نکنم، حس کسالت و کار انجام نشده دارم، حتی شده کار مهم دیگری را کنسل می کنم و به ورزش می پردازم.

برنامه ی روزانه ورزشی برای بانوان

نگین گیل سمائی در این باره تأکید کرد: خانم ها ضروری است ورزش کردن را حتی در یک زمان کوتاه در برنامه ی روزانه خود در نظر بگیرند مثلا با یک پیاد روی ساده یا حرکات کششی داخل منزل. خودشان پس از مدتی به مرور احساس خواهند کرد که بدنشان به تحرک نیاز دارد و دیگر نمی توانند ورزش را از زندگیشان حذف کنند.

این بانوی ملی پوش  تکواندو  در رابطه با وجود پارک های بانوان و ایستگاه های ورزشی در پارک ها هم به بهداشت نیوز گفت: وجود این امکانات در سطح شهر باعث شده تا حدی از محدودیت خانم ها برای حضور در فضاهای باز برای ورزش کردن کاسته شود اما متأسفانه در فصول سرما  نمی توانند در فضای باز حاضر شوند. بنابراین مسئولین باید از طریق فراخوان و یا اطلاع رسانی گسترده، خانم هایی که علاقه به ورزش دارند را به محیط های سرپوشیده برای ورزش کردن دعوت کنند.

خاطره ای شیرین اما تلخ

این بانوی ورزشکار خاطره ای هم از دوران ورزشی اش برایمان گفت: برای ورزشکار حرفه ای گرفتن اولین مدال بین المللی شیرین ترین خاطره ورزشی است؛ قرار بود در سال 2009 با خواهرم که او هم تکواندوکار حرفه ای است، به مسابقات جهانی مصر اعزام شویم و رقیب هم باشیم. اما چون در اردوها پای او شکست، من برای مسابقات اعزام شدم و مدال برنز گرفتم. شکستن پای خواهرم و عدم حضور او در مسابقات خیلی اتفاق ناگوار و سختی بود و شیرینی گرفتن مدال را برایم تلخ کرد.

تکواندو؛ ورزش و درس زندگی

گیل سمائی تکواندو را نه تنها ورزش بلکه درس زندگی می داند: اگر به عقب برگردم صددر صد ورزش کردن و خصوصا رشته ی تکواندو را به عنوان ورزش حرفه ای انتخاب می کنم. با اینکه بسیاری از مردم رشته تکواندو را سخت می دانند، اما من عاشقانه آن را دوست دارم چون غیر از ورزش کردن چیزهای دیگری از آن آموختم که واقعا در زندگیم کار برد داشته است.

او اضافه کرد: مثلا وقتی سر کلاس هستیم مفاهیمی چون احترام به مربی و کمربند ارشد، فروتنی کردن نسبت به همدیگر، فهم و پذیرش اینکه هر بازی ای برد و باخت دارد را یاد می گیریم.

انتقاد یک ورزشکار حرفه ای

عضو تیم ملی تکواندوی بانوان گلایه ای هم از رسانه ها و مسئولین ورزش کشور داشت: در کشور بیشتر به پوشش خبری و اطلاع رسانی ورزش آقایان اهمیت می دهند تا خانم ها، حتی جوایز و مبالغی که برای قرار دادهای لیگ خانم های ورزشکار در نظر می گیرند، بسیار پایین تر و متفاوت تر از آقایان است.

نگین گیل سمائی، قهرمان و ملی پوش تکواندوی بانوان در آخر به بهداشت نیوز گفت: اسفندماه امسال تورنمنتی با میزبانی ایران در کیش برگزار می شود که قصد شرکت در آن را دارم اما هنوز بخش نامه ای مبنی بر اینکه دقیقا چه کشورهایی در این تورنمنت حضور دارند، صادر نشده است.

گفتگو: مشکات سخاوتی

 


مرتبط ها
ارسال نظر
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.