title
کد خبر: 188528
ف
چرا خاطرات نوزادی را به یاد نمی آوریم؟

پژوهشگران دانشگاه ییل در آخرین تحقیقات خود دریافتند که تکمیل نشدن رشد هیپوکامپ مغز که برای رمزگذاری حافظه لازم است، دلیل به خاطر نیاوردن خاطرات نوزادی محسوب می شود.

به گزارش بهداشت نیوز، نتایج یک مطالعه جدید، بینش جدیدی در مورد اینکه چرا انسان ها سالهای اولیه زندگی خود را به یاد نمی آورید، ارائه می دهد.

نیک تورک براون (Nick Turk-Browne)، استاد روانشناسی در دانشگاه ییل در نیوهون، کان در این رابطه می گوید: «یک رمز و راز اساسی در مورد طبیعت انسان این است که ما تقریباً از زمان تولد تا اوایل کودکی چیزی به خاطر نمی آوریم، با این وجود طی این مدت اطلاعات بسیار مهمی را از قبیل زبان اول، نحوه راه رفتن، شناخت اشیاء و غذاها و پیوندهای اجتماعی را می آموزیم.»

تیم تورک براون برای کشف دلایل این امر، از فناوری جدید fMRI یا همان تصویرسازی تشدید مغناطیسی کارکردی برای ارزیابی فعالیت هیپوکامپ در ۱۷ نوزاد ۳ ماهه تا ۲ ساله استفاده کرد تا مجموعه ای از تصاویر را به آن ها نشان داده و اثرات آن را مورد بررسی قرار دهند. لازم به تذکر است که هیپوکامپ نواحی مغزی است که برای رمزگذاری حافظه بسیار اهمیت دارد.

در این بررسی ها یک مجموعه از تصاویر نشان داده شده به نوزادان به عنوان یک دنباله ساختاریافته حاوی الگوهای پنهانی است که می توان آموخت. مجموعه تصاویر دیگر به ترتیب تصادفی ظاهر شدند که نمی توان آنها را آموخت.به گزارش سیناپرس، بعد از چندین بار مشاهده هر دو مجموعه، هیپوکامپ کودک نسبت به تصویر تصادفی با شدت بیشتری به مجموعه تصویر ساختاری پاسخ داد.

به گفته تورک براون، یافته ها نشان می دهد همزمان با به دست آوردن تجربه زندگی در نوزادان، مغز آنها به دنبال الگوهای کلی است که به آنها در درک و پیش بینی محیط اطراف کمک می کند. با اینکه این مسئله رخ می دهد اما مغز کودک هنوز قادر به ذخیره دائمی خاطرات خاص نیست. این موضوع ممکن است به این دلیل باشد که به دست آوردن دانش عمومی مانند الگوهای صدایی که کلمات را در یک زبان تشکیل می دهند - ممکن است برای کودک بیش از حفظ خاطرات خاص مهم باشد.

تورک براون خاطر نشان کرد: «اندازه هیپوکامپ در دو سال اول زندگی دو برابر می شود و در نهایت اتصالات لازم برای ذخیره خاطرات کم کم در این دوره ایجاد می شود. با وقوع این تغییرات، ما در نهایت توانایی ذخیره خاطرات را پیدا می کنیم. به گزارش سیناپرس، اما تحقیقات ما نشان می دهد حتی اگر بعداً در زندگی قادر به یادآوری تجربیات دوره نوزادی نباشیم، با این وجود آنها به گونه ای ثبت می شوند که به ما امکان یادگیری از آنها را می دهد.»

شرح کامل این تحقیقات در تاریخ ۲۱ ماه مه سال جاری در آخرین شماره مجله تخصصی زیست شناسی (Current Biology) منتشر شده و در اختیار علاقه مندان قرار دارد.

منیع: سیناپرس


مرتبط ها
ارسال نظر
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
علی
1400/03/06 - 18:530 0
اصلا اینطور نیست من یک سالگی ام را بیاد می‌آورم
فاطمه
1400/03/07 - 07:220 0
اما من یک خاطره از زیر یکسال یادمه حتی فکرمیکردم با کلمات چطورمیشه درحالیکه هنوزحرف نمیزدم اما با کلمات توی ذهن خودم فکرمیکردم والیته خاطرات سه سالگی فراوان دارم که توی اونها هم باخودم فکرمیکردم
بینا اپتیک