کد خبر: 149067
ف
چگونه با فرزندان خود درباره‌ی ویروس کرونا صحبت کنید و ترس‌شان را کاهش دهید
به ویروس کرونا به عنوان فرصتی برای همکاری با فرزندتان برای ایجاد مهارت‌های سواد رسانه‌ای و خبری و جداسازی واقعیت از دروغ فکر کنید.

نویسنده: ویویان مانینگ شِیفل[1]

مترجم: محمّد امین قاسمی پیربلوطی

هر وقت یک بیماری فراگیر مثل کرونا در صدر اخبار جای می‌گیرد، کودکان (وحتی بزرگسالان) به‌سادگی سراغ ترسناک‌ترین خوراک‌های اطلاعاتی می‌روند و دچار اضطراب می‌شوند. ونسا لاپوینت[2]، روان‌شناس کودک، مربی والدین و مؤلف کتاب‌های «حقوق فرزندپروری از ابتدا» و «انضباط بدون آسیب» توضیح می‌دهد: «مغزهای ما و مغزهای فرزندان‌مان به‌طرز عجیبی همچون پارچه‌ی چسبی به چیزهای منفی می‌چسبند و همچون تفلون از چیزهای مثبت دوری می‌کنند؛ این پدیده، سوگیری منفی نام دارد و به‌طور طبیعی ما را از خطرات حفظ می‌کند. من بیشتر اوقات این پدیده را تحت عنوان "مغز فریبنده‌ی چسبناک" توضیح می‌دهم، زیرا معمولاً ما را به‌سوی فاجعه‌سازی از چیزها و بسیار ترسناک‌ و بیش از حد غیرعادی احساس‌کردن آن‌ها سوق می‌دهد.»

سیرا فیلوچی[3]، سردبیر کامن سنس مدیا[4]، می‌گوید اگر چه اخبار منتشرشده درباره‌ی ویروسی مانند کرونا می‌تواند هشداردهنده باشد، اما راه‌هایی وجود دارد تا با آشناکردن فرزندان‌تان با شیوه‌ی تولید روایت‌های خبری جدید در هنگام بروز وقایعی همچون ویروس کرونا،به آن‌ها قوت قلب دهید. «این فرصتی است برای ایجاد مهارت‌های سواد رسانه‌ای؛ بنابراین فرزندان‌تان می‌توانند بفهمند که چرا اخبار درباره‌ی چیزهایی مثل ویروس کرونا گزارش می‌دهند، چرا کرونا یک خبر بزرگ است و چرا دیدن آن در همه جا لزوماً منعکس‌کننده‌ی خطری واقعی برای زندگی آن‌ها نیست.»

لاپوینت و فیلوچی، توصیه‌هایی بر اساس سن برای کمک به شما برای کاهش نگرانی‌های فرزندان‌تان درباره‌ی کرونا به اشتراک گذاشته‌اند:

بچه‌های کوچک

اگر در خانه یا ماشین اخبار کرونا را می‌شنوید یا می‌بینید، کودک شما ممکن است بعضی از آن‌ها را برگزیند و تلاش کند چیزهایی که شنیده یا دیده را پردازش کند. فیلوچی می‌گوید وقتی چنین اتفاقی می‌افتد، مهم‌ترین کار این است که به کودکان‌تان اطمینان دهید که خطری آن‌ها را تهدید نمی‌کند؛ «دنیای آن‌ها بسیار کوچک است و بیش از هرچیزی نگران پدر و مادر و خواهر و برادر خود هستند. پس باید به فرزندان‌تان اطمینان بدهید که این خطر تأثیری بر آن‌ها نمی‌گذارد. در عین حال، سعی کنید اخبار را تا حد امکان از آن‌ها دور نگه دارید. کودکانی به این سن نمی‌توانند واقعیت را از خیال تمییز دهند، پس برای آن‌ها بسیار دشوار است که اخبار را در زمینه‌ی مناسب قرار دهند و بفهمند که آن‌چه در حال رخ‌دادن است، نزدیک است یا دور.»

لاپوینت می‌گوید هنگامی که درباره‌ی کرونا بحث می‌کنید، مطمئن شوید که کودک‌تان از لحاظ رشد ذهنی آمادگی دارد؛ «با آن‌ها جر و بحث نکنید، بلکه میزان اطلاعات و زبانی را که برای صحبت با آن‌ها انتخاب می‌کنید، با سن و جایگاه آنان مطابقت دهید.»

بچه‌ مدرسه‌ای‌ها

لاپوینت بیان می‌کند: «بچه مدرسه‌ای‌ها به‌دلیل داشتن زمین بازی و پچ‌پچ‌های سرکلاس در کنار رسانه‌های اجتماعی، اطلاعات نهان بسیار بیشتری نسبت به بچه‌های کوچک‌ترتان دارند؛ پس توجه داشته باشید که اگر با آن‌ها صحبت نکنید، احتمالاً اطلاعات‌شان را از منابع غیرقابل اعتمادی دریافت کنند. دست به‌کار شوید و درباره‌ی اشتراک اطلاعات مربوط به کرونا، برای کودکان‌تان نفر اصلی باشید.»

بخشی از «نفر اصلی» بودن، ارائه‌ی اطلاعات با استفاده از چیزی است که لاپوینت آن را «خودستایی» (اعتماد به‌نفس و قطعیت، به‌جای هشدار و بدبینی) می‌نامد. لاپوینت می‌گوید: «به‌عنوان یک پدر یا یک مادر، این که شما پاسخ اصلی باشید، بسیار مهم است. البته نیازی نیست که تمام پاسخ‌ها را هم بدانید. به‌عنوان پدر و مادر، شما مثل همیشه می‌خواهید که کودکان‌تان عادات بهداشتی مطلوبی داشته باشند؛ و مسئولان بهداشت، رهبران دولت، معلّمان و دیگر بزرگسالان نیز همه به انجام وظایف خود مشغول اند تا اطمینان حاصل کنند که همه‌ی افراد تا جایی که امکان دارد تحت مراقبت‌های بهداشتی و در امنیت به‌سر می‌برند.» لاپوینت اضافه می‌کند، برای مقابله با سوگیری منفی‌ای که پیش‌تر به آن اشاره داشت، این مسئله مهم است که تلاش کنید بدون این‌که موارد منفی را بپوشانید و مخفی کنید، موارد مثبت را برجسته سازید. «شما توسط کودکان بسیار باهوش‌تان به‌خاطر مخفی‌کردن اطلاعات بازخواست خواهید شد و این باعث می‌شود قابل اعتماد نباشید. درباره‌ی کرونا فقط در حد یک پدیده‌ی در حال وقوع صحبت کنید و با همان رویکرد "خودستایی" ادامه دهید.»

نوجوانان

فیلوچی می‌گوید، برای آرام کردن وحشت ناشی از کرونا در نوجوانان، ترکیبی از اطمینان خاطر و کنترل آسیب‌های عاطفی را به‌کار بگیرید؛ «مسئله را در زمینه‌ی مناسب قرار دهید؛ بیماری آنفولانزا هر ساله شیوع پیدا می‌کند ولی ما این‌قدر درباره‌‌اش در خبرها نمی‌شنویم. کرونا چیز جدیدی است، اما لزوماً به این معنا نیست که کرونا چیزی است که حتماً باید درباره‌ی آن احساس نگرانی کنیم.»

فیلوچی بیان می‌کند، چنین موقعیت‌هایی فرصتی اند که شما با فرزندان‌تان بر روی ایجاد مهارت‌های سواد رسانه‌ای و خبری و جداسازی واقعیت از دروغ، کار کنید. «از فرزندتان بخواهید که نسبت به آن‌چه می‌خواند و آن‌چه می‌بیند، تردید کند. البته این کار به‌معنای باورنکردن اخبار معتبر نیست، بلکه به این معناست که بپرسیم: چه کسی این خبر را ایجاد می‌کند؟ آیا این خبر معتبر است؟ چگونه می‌توانم بفهمم که این خبر معتبر است؟ منبع خبر چیست؟ این خبر توسط چه کسی و با چه هدفی ایجاد شده است؟ پس از طرح این پرسش‌ها، به فرزندان‌تان کمک کنید که اطلاعات معتبر را بیابند. والدین برای انجام این کار به مهارت‌های سواد رسانه‌ای و خبری خاص خودشان نیاز دارند، زیرا انجام چنین کاری نیازمند الگوسازی نقش است.»

برای روشن‌کردن این نکته، فیلوچی موقعیتی را ذکر می‌کند که در صف پرداخت فروشگاه مواد غذایی، صدای زنی را که در مقابلش بود، می‌شنید که یک نظریه‌ی توطئه‌ای درباره‌ی کرونا را با صندوق‌دار به اشتراک می‌گذاشت؛ «اگر بزرگسالان طعمه‌ی شایعات و ویدئوهای همه‌گیر و گمراه‌کننده هستند، می‌توانید متوجه شوید که برای بچه‌هایی که سواد و مهارت‌های استدلالی کمتری دارند، چقدر این وضعیت چالش برانگیز است.»

چگونه می‌توانید بفهمید که یک روایت آنلاین درست است یا خیر؟

بنابر اظهارات فیلوچی در مقاله‌اش برای کامن سنس مدیا، پنج روش برای فهمیدن این‌که کدام روایت‌های خبری درست اند، عبارت اند از:

  1. به منبع توجه کنید.

شما احتمالاً پیش از این، چیزهایی درباره‌ی منبع شنیده‌اید؛ منابع خبری معتبر مدت‌های طولانی است که در کار خبر مشغول اند. کاوش‌های روزنامه‌نگاری حرفه‌ای پیرامون اطلاعات نادرست نیز واقعاً روشنگر است و به‌گونه‌ای می‌تواند عضله‌ی تشخیص اعتبار را در نوجوانان قوی کند.

  1. درستی خبر را بررسی کنید.

لحظه‌ای به دیدن پایگاه‌هایی چون snopes.com بروید، یک روایت یا منبع خبری را جستجو کنید و پیش از اشتراک‌گذاری یا اظهارنظر درباره‌ی آن، از درستی‌اش آگاه شوید.

  1. مراقب آدرس‌های اینترنتی عجیب و غریب باشید.

به‌دنبال آدرس‌ها و عناوین غیرمعمول  اینترنتی باشید. مواردی با پسوندهای متفاوت مثل .co سعی می‌کنند همچون پایگاه‌های خبری معتبر به‌نظر برسند، اما معمولاً این‌گونه نیستند. بخش «درباره‌ی ما»ی هر پایگاه اینترنتی را بخوانید تا بفهمید که چه کسانی آن را اداره می‌کنند و چه افرادی بودجه‌شان را تأمین می‌نمایند.

  1. به‌دنبال نشانه‌هایی از کیفیت پایین باشید.

به‌دنبال ادعاها، عبارات و عناوین برجسته و اثبات‌نشده در تمامی برجسته‌نویسی‌ها و غلط‌های املایی باشید. اگر شما چنین مواردی را در روایت‌های خبری مشاهده کردید، به احتمال زیاد با یک پایگاه خبری معتبر و قانونی مواجه نیستید.

  1. پیش از اشتراک‌گذاری، فکر کنید.

اخبار جعلی به‌شدت بر ایجاد خشم یا هراس در مردم و نیز بر اشتراک‌گذاری مبتنی اند. «بچه‌های بزرگ‌تر می‌توانند درک کنند و تصمیم بگیرند که احتمالاً نمی‌خواهند بخشی از این چرخه باشند. به تصور فرزندان‌تان از درست و نادرست رجوع کنید و به آن‌ها اهمیت انتشار اطلاعات معتبر و مفید را به‌جای برافروختن آتش شایعات،یادآور شوید. البته قرار نیست همه چیز عالی و بی‌نقص پیش برود، زیرا آن‌ها هنوز هم به اشتراک‌گذاری مطالب نادرست ادامه می‌دهند؛ اما به‌نظر من صِرف کمک به آن‌ها برای درک زمینه‌ای که در آن در حال فعالیت اند، می‌تواند راهگشا باشد.»

گوش دادن را به یاد داشته باشید.

در پایان، اگر فرزند شما با ترس از ویروس کرونا دست و پنجه نرم می‌کند، به گفته‌ی لاپوینت با گوش دادن فعالانه و همدلانه به صحبت‌های فرزندان‌تان، «برای آن‌ها فضا و ظرفیتی مناسب برای ترس و دیگر احساساتی که همراه با آن می‌آید، ایجاد کنید. می‌توانید چیزهایی مثل این بگویید: "شنیدن تمامی این مطالب درباره‌ی این ویروس و مردمی که دارند می‌میرند و این‌که چقدر چنین چیزی بد است، واقعاً ترسناک است. می‌دانم نگرانی که خودت یا کسانی که دوست‌شان داری ممکن است به این بیماری مبتلا شوند و حتی بمیرند. می‌توانم کاملاً بفهمم –به‌خصوص به‌عنوان یک کودک- که چگونه این‌طور احساس می‌کنی و چنین فکرهایی را در سرت داری. فکر می‌کنم این کاملاً برای بچه‌ها طبیعی است که درباره‌ی این چیزها احساس اضطراب و نگرانی داشته باشند. حق داری چنین احساسی داشته باشی. و عشق من، من مراقب تو هستم. ما در امنیت قرار داریم. من همیشه مراقب تو هستم و در هر شرایطی از تو مواظبت می‌کنم. اگر نیاز باشد کار دیگری برای حفظ امنیت تو انجام دهیم، حتماً تو را در جریان خواهیم گذاشت."»

سومین همایش ملی سواد رسانه‌ای و اطلاعاتی

منبع:

https://www.nbcnews.com/better/lifestyle/how-talk-your-kids-about-coronavirus-ease-their-fears-ncna1129851


مرتبط ها
ارسال نظر
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.