کد خبر: 54912
ف
حلقه گم‌شدۀ جامعۀ امروز و نیاز زندگی شهری
دین یعنی سرور»، اما ما داریم‌ دین را طوری تعلیم می‌دهیم که از دل آن، شادی و سرور درنمی‌آید، گریه کردنی برای ما اصالت دارد که نتیجۀ نشاط و آورنده نشاط باشد، مدیری که نشاط درونی و معنوی برای کار و مدیریت نداشته باشد، سعی می‌کنند با حقوق‌های نجومی به او نشاط و انگیزه کار بدهند.

 به گزارش بهداشت نیوز، نشاط یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های آدم‌های خوب است. ما اگر آدم خوبی هستیم آدم خوب علامتش به چیست؟ به این است که مثلاً خیلی گریه کند؟ گریه البته بانشاط هیچ منافاتی ندارد و اتفاقاً فقط آدم‌های بانشاط می‌توانند خوب گریه کنند. آدم‌های افسرده، حسود نمی‌توانند زیاد گریه کنند. بعضی‌ها گریه کردن را مسخره می‌کنند می‌گویند آدم باید یک مقدار هم شاد باشد، انگار گریه کردن را مجانی گوشه‌ای ریخته‌اند! نخیر، گریه کردن کار باعظمتی است! مگر هرکسی می‌تواند گریه کند؟!

گریه کردن کار قیمتی‌ای است ولی همین گریه را آدم‌های بانشاط راحت می‌توانند انجام دهند. تازه ریشۀ گریه کردن جدا از اینکه نشاط است، اصل نشاط ترجیح دارد بر گریه! چراکه ممکن است کسی گریه کند ولی نشاط روحی عمیق نداشته باشد، به خاطر همین قیمت گریه کردن او هم پایین می‌آید.

آن چیزی که برای ما اصالت دارد، نشاط است! گریه کردنی برای ما اصالت دارد که نتیجۀ نشاط و آورنده نشاط باشد! و اینکه گریه نشاط ما را به هم نریزد.

امیرالمؤمنین(ع): «دین یعنی سرور؛ الدِّینُ حُبُورٌ»(غرر/20) دین سرور آور است؛ انسان را سرحال می‌کند. منتهی ما دین را طوری داریم تبلیغ می‌کنیم و تعلیم می‌دهیم که از دل آن این شادی و سرور درنمی‌آید.

معلمی که با بچه‌ها کار دینی و اعتقادی می‌کند دقیقه‌ای یک‌بار باید از دانش آموزان بپرسد: "بچه‌ها به سرور و نشاط رسیدید؟" باید دین را به‌گونه‌ای تعلیم دهد که ذره‌ذره نتیجۀ هر قطعه از معارف دینی سرور شود و بچه‌ها تجربه کنند چگونه با فهم یک سلسله مفاهیم و معارف بسیار عالی و دقیق، قدم‌به‌قدم به سرور و نشاط نزدیک‌تر می‌شوند.

اگر جوان‌های ما با دین و معنویت ناب به نشاط حقیقی می‌رسیدند، خلاقیت‌های‌ علمی‌شان و توان تحصیلشان افزایش پیدا می‌کرد.

چرا بسیاری از دانش‌آموزان سر کلاس کم‌حوصله‌اند و زود خسته می‌شوند؟ این یعنی نشاط ندارند! چرا خیلی اسیر بازی و سرگرمی هستند؟ چون از درون نشاط ندارند، و از بیرون با سرگرمی‌ها می‌خواهد نشاط را به خودش تزریق کند! 

رزمنده‌ها چون از دنیا می‌گذشتند، به سرور می‌رسیدند! بعد به یک خوش فهمی، هوشمندی و دقت نظر و خلاقیتی می‌رسیدند که واقعاً اعجاب‌برانگیز بود! 

پول زیاد گرفتن هیچ مدیری را مدیر خلاق نمی‌کند. ما مدیر لایق دیدیم که با ازخودگذشتگی، خلاق و طراح و کارآمد می‌شود، ده برابر کار می‌کند! "آقا بیابرو کارکن من به تو پول بیشتر می‌دهم"، این پول بیشتر مقدار کمی به آدم انرژی می‌دهد، بعد ما در جنگ فرماندهانی داشتیم که باانرژی هزاران برابری کار می‌کردند، با وجود اینکه بنا نبود پولی بگیرند، بلکه جانشان هم گرفته می‌شد و بسیاری‌شان به شهادت رسیدند.

آیا به ما پول بیشتری بدهند، بهتر کار نمی‌کنیم؟ بله یک مقدار بهتر کار می‌کنیم. اگر به ما دو برابر پول بدهند، دو برابر نشاط پیدا می‌کنیم؟ شاید دو برابر نشاط پیدا کنیم، ولی کار این مملکت با هزار برابر نشاط راه می‌افتد.

او برای اینکه این پول یا این پست از دستش نرود هزار کار اشتباه ممکن است بکند؛ می‌بیند یک نیروی باهوشی آمده، می‌گوید: «این را راه ندهید! این بیاید من را برمی‌دارند و این را می‌گذارند جای من.» هرچه آدم پخمه است دور خودش جمع می‌کند تا خودش رئیس باقی بماند! بعد مردم می‌گویند چرا مشکلات ما حل نمی‌شود، بااین‌همه استعدادی که ما در کشورمان داریم؟!

نشاط گم‌شدۀ جامعۀ امروز و نیاز  زندگی شهری ماست. کالاهایی که برای نشاط به مردم از طریق رسانه‌ها عرضه می‌شود کالاهای دروغینی است که اتفاقاً نشاط را کم می‌کند! چه کسی گفته موسیقی همیشه نشاط‌آور است؟

 

منبع: بیان معنوی


مرتبط ها
ارسال نظر
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.