کد خبر: 32957
ف
علت تشنج در نوزادان تازه متولد شده چیست؟
تشنج های دوران نوزادی، معمولاً نشانه یک بیماری زمینه ای جدی بوده و خطرناک است و یک اورژانس پزشکی محسوب می شود که می تواند منجر به آسیب های دائم مغزی شود.
به گزارش بهداشت نیوز، حرکات شدید اندام‎ها، پرش‎های عضلانی تکراری، لرزش پلک‎ها، سفت شدن اندام‎ها، حرکات شبیه مکیدن (ملچ و ملوچ) یا جویدن در دهان، حرکات چرخشی چشم‎ها، خیره شدن به نقطه‎ای برای چند لحظه، حرکات پاها به‎صورت پا زدن رکابی، گریه غیر طبیعی و از دست دادن کنترل ادرار در زمان حمله، از علائم تشنج نوزادی است. درمان تشنج نوزادان نیز کوتاه مدت است و بر حسب وضعیت بالینی نوزاد و پاسخ او به درمان، از ۲ هفته تا ۳ ماه بعد از آخرین تشنج، دارو را در صورت تأیید پزشک، می‎توان قطع نمود.
تشنج‎های دوران نوزادی، معمولاً نشانه یک بیماری زمینه‎ای جدی بوده و خطرناک است و یک اورژانس پزشکی محسوب می‎شود که می‎تواند منجر به آسیب‎های دائم مغزی شود. 
تشنج می‎تواند از نوع خفیف و یا کاملاً آشکار باشد و در نوزادان نارس و کم‎وزن شایع‎تر است. 
تشنج نوزادی اختلال موقتی در مغز است که به‎صورت ناگهانی آغاز می‎شود و غیر ارادی و غیر قابل کنترل است. در ۲۵ تا ۳۵ درصد نوزادانی که دچار تشنج می‌‎شوند، عوارض تکاملی ـ عصبی برجای می‎ماند.
 
علل تشنج نوزادی چیست؟
شایع‎ترین علت تشنج در دوران نوزادی، نرسیدن اکسیژن به مغز است. سایر علل آن، عبارتند از:
علل متابولیکی: کاهش قند خون، کاهش کلسیم و منیزیم خون، افزایش یا کاهش دمای بدن، افزایش یا کاهش سدیم، کمبود چند ماده‎ خونی دیگر
علل عفونی: عفونت‎های قبل و بعد از تولد مانند مننژیت
آسیب‎های وارده به نوزاد حین تولد
مشکلات سیستم عصبی نوزاد
علل دیگر: افزایش اوره خون، افزایش بیلی روبین (زردی بسیار بالا) و ...
عوامل تعیین پیش‎آگاهی از تشنج نوزادی
این عوامل شامل مشاهده مشخصات تشنج، عوامل قبل از تولد، وجود علائم عصبی، وجود عوامل ایجاد کننده، بررسی آزمایشگاهی و ناهنجاری‎های نوار مغز نوزاد است.
علائم تشنج نوزادی
نوزادان به‎طور تقریباً شایع در ۴ روز اول زندگی دچار لرزش‎های ضعیف در یک یا چند اندام می‎شوند که باید از تشنج افتراق داده شود.
اگر لرزش‎های نوزاد با حرکات غیرمعمول چشمی و دهانی و قطع تنفس (کبودی) همراه باشد، بدون وقفه و طولانی و با خمیدگی اندام همراه باشند، بعد از چهار روزگی ادامه یابد و اگر به تحریکات خارجی پاسخ ندهند، تشنج تلقی می‎شوند.
حرکات شدید اندام‎ها، پرش‎های عضلانی تکراری، لرزش پلک‎ها، سفت‎شدن اندام‎ها، حرکات شبیه مکیدن (ملچ و ملوچ) یا جویدن در دهان، حرکات چرخشی چشم‎ها، خیره‎شدن به نقطه‎ای برای چند لحظه، حرکات پاها به‎صورت پا زدن رکابی، گریه غیر طبیعی و از دست دادن کنترل ادرار در زمان حمله، از علائم تشنج نوزادی است.
درمان
 
برای درمان تشنج، با توجه به نظر پزشک از شیوه‎های مختلفی استفاده می‎شود:
تزریق سرم؛ دارو
نوزاد را برای اطمینان از کنترل تشنج تحت نظر قرار می‎دهند.
گرفتن نوار مغز و انجام MRI مغزی
تعیین وضعیت نوزاد در آینده از نظر تکرار تشنج و یا شدت آسیب مغزی، معمولاً به‎راحتی قابل پیش‎بینی نیست و نیاز به گذشت زمان دارد.
 
نکته
در صورت ترخیص نوزاد با داروهای ضدتشنج در دادن به‎موقع و دقیق آن‎ها توجه داشته باشید و مراجعه به‎موقع به پزشک را فراموش نکنید.
از آنجایی‎که بیشترین رشد مغز در سال اول و آن هم در سه‎ماهه اول زندگی است، همین امر باعث شده که اغلب مشکلاتی که در هنگام ترخیص در نوزادان ملاحظه می‎شود، در ۳ تا ۴ ماهگی به‎تدریج از بین برود، به همین دلیل درمان تشنج نوزادان نیز کوتاه‎مدت است و بر حسب وضعیت بالینی نوزاد و پاسخ او به درمان، از ۲ هفته تا ۳ ماه بعد از آخرین تشنج، دارو را در صورت تأیید پزشک، می‎توان قطع نمود.
 
 
منبع: نی نی بان
 

 


مرتبط ها
ارسال نظر
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.